Onbevangenheid definiëren wij als het vrij en spontaan uiten van jezelf, zoals door lachen, zingen of dansen. Het omvat het genieten van je creativiteit en het uitdrukken van jezelf zonder bezig te zijn mhet aanpassen aan anderen.
Als je nog veel te oefenen hebt in onbevangenheid, kun je omschreven worden als ingehouden. Dat is het je voortdurend jezelf vergelijken met anderen en je prestaties afmeten aan externe maatstaven, waardoor je weinig tevreden bent met wat je doet en jezelf weinig uit.
Misschien ben je wel wat té onbevangen. Dan kun je als luidruchtig ervaren worden. Dat is het overdreven en ongeremd uiten van jezelf, zoals door lachen, zingen of dansen, zonder rekening te houden met je omgeving. Het kan leiden tot een gebrek aan balans en ruimte voor anderen, waardoor het storend kan worden. Je hebt dan te oefenen in sensitiviteit.
Het concept en de definitie is geïnspireerd door Brene Brown. In haar boek ‘De moed van imperfectie’ heeft zij als wegwijzer 10: ‘Lach, zing en dans: laat het idee dat je altijd beheerst moet zijn en ‘normaal’ moet doen los. Wij hebben gekozen voor het woord onbevangenheid om de zin ‘lach, zing en dans’ samen te vatten.
Hieronder zie je bovenstaande woorden verwerkt in het kernkwadranten model. De valkuilen, uitdagingen en allergiën die passen bij de kernkwaliteit verschillen per persoon. Neem het model zoals het hierboven staat dan ook als inspiratie, maar denk ook na hoe dit bij jou is.
In ons ontwikkelmodel zien we onbevangenheid als onderdeel van het ‘houden van jezelf’ naast zelfcompassie en expressiviteit.
